همزمان با آغاز فعالیت دانشگاهها، رییس دانشگاه تهران با لحن و ادبیات ماموران امنیتی و شکنجه گرانی که همچون او زیر تابلوهای دیگری همچون "قاضی" و "دادستان" فعالیت می کُنند، به تهدید دانشجویان پرداخت. آیت الله عمید زنجانی، فعالیت مدنی و به حق دانشجویان را هدایت شُده از جانب "دُشمنان" و "رادیوهای بیگانه" نامید و آنها را به "درس گرفتن از تجربه ی دانشگاه امیرکبیر" عبرت داد.
آقای زنجانی که برجسته ترین فعالیت اجتماعی او را سرکردگی اوباش کُمیته ای تشکیل می دهد، توسُط این سُخنان، وظیفه اعلام طرح حکومت برای تشدید فشار و سرکوب در دانشگاه را به عُهده گرفته است؛ نقشه ای که مُجریان اصلی آن اُرگانهای امنیتی و اطلاعاتی، پاسداران اونیفورم پوش و "لباس شخصی" هایی که تحت عُنوان دانشجو به مراکز دانشگاهی گُسیل شُده اند، هستند و در آن رُل بهتری از پادویی برای آیت الله زنجانی باقی نمی ماند.
دولت نظامی - امنیتی پس از شکست خُردکُننده طرح "انقلاب فرهنگی دُوُم"، این بار یورش جدید خود علیه دانشگاه را زیر تابلویی سازمان داده است که داغ و درفش و زندان به مثابه اسباب ویژه فرهنگ سازی سبک جمهوری اسلامی، بر آن به گونه روشنی نقش بسته است.
با این وجود و با تمام تلاشی که معرکه خوانانی از جنس آقای زنجانی برای پراکندن بذر وحشت و جلب توجُه به عضُله های دستگاه خفقان از خود به خرج می دهند، شیپور حمله آنان پیامی جُز سوت در تاریکی از ترس را مُنتقل نمی کُند. رژیم مُلاها پس از درهم کوبیده شُدن بسیج سال گُذشته خود، جُنبش دانشجویی را نیرومندتر از پیش در برابر خود می یابد و این، همه ی تدارُکات پُر سر و صدای سال جاری آن را توضیح می دهد.
آیت الله زنجانی می تواند مُطمئن باشد که برخلاف او روسایش، دانشجویان از تجرُبیات دور گُذشته نبرد درسهای مُفیدی گرفته اند که در سال جاری بدانها مُراجعه خواهند کرد.